اعلام نتایج انتخابات مجلس - تهران/ پیروزی قاطع "لیست امید"/ شکست سنگین "ائتلاف اصولگرایان"/ حداد عادل تنها ماند
دموکراسی ایرانی؛ «دُر» نایاب خاورمیانه
عصر ایران؛ مصطفی داننده- انتخابات هفتم اسفند با تمام حواشیاش به پایان رسید و هم اکنون که در حال نگارش این نوشتار هستم، نتایج تصمیم مردم در حال اعلام شدن است. درشهری اصولگرایی برنده شده و در استانی اصلاحطلبی بر کرسی نمایندگی مجلس تکیه زده است. ملت ایران در زمانی که منطقه خاورمیانه درگیری جنگهای فرقهای و مذهبی است، به پای صندوقهای رای میروند و نمایندگان خود را انتخاب میکنند.
هفتم اسفند نشان داد که مردم ایران برخلاف مردم منطقه به خوبی فهمیدهاند که تنها راه تعیین سرنوشت یک ملت، صندوقهای رای است نه ترور، جنگ و خونریزی. حضور میلیونی مردم در پای صندوقهای رای و تمدید چند باره زمان انتخابات، حکایت از این دارد که در منطقه پرآشوب خاورمیانه هم میشود «دُر» نایاب دموکراسی را پیدا کرد. در ایران گلوله، تانک و خشونت آینده کشور را مشخص نمیکند بلکه مردم هستند که برای آینده خود تصمیم میگیرند.
«رای» در ایران، بُرنده ترین وسیله مردم برای تغییر قدرت است. شاید ایران در کنار یک یا دو کشور دیگر تنها کشورهایی باشند که مردمش آینده خود را بر اساس آراء خود مشخص میکنند. حضور روسای جمهور با سلایق مختلف در سی و هشت سال گذشته حکایت از این معنا دارد.
حضور جریان اصلاح طلب و طرفدارانش در انتخابات با وجود رد صلاحیت بخش عمدهای از این جریان به خوبی حکایت از این معنا دارد. مردم ایران به ویژه در خرداد 92 و در انتخابات ریاست جمهوری یازدهم به خوبی فهمیدند میتوانند تنها با یک رای برگ، سرنوشت یک کشور و یک ملت را تغییر دهند.
آنها دیدند که میشود با نام نوشتن یک نام، خط بطلان کشید بر تحریمها، تصمیمات احساسی و بی تدبیری.
امروز جهان هم در حال رصد رفتار ایرانیان هستند. در این روزها در کنار اخبار آتش بس در سوریه، جنگ در عراق و حمله عربستان به یمن، اخبار انتخابات ایران در صدر رسانههای جهان قرار دارد. شاید مردم جهان از خود میپرسند چگونه در چنین منطقهای، کشوری چنان انتخابات عظیمی را به وجود میآورند و حدود 60 درصد از واجدین شرایط در انتخابات شرکت میکنند. در این میان باید گفت کشورهایی مانند ترکیه، عراق و افغانستان هم انتخاباتهای آزادانهای برگزار میکنند که مورد استقبال مردم و جهانیان قرار میگیرد.
"فرید زکریا" نویسنده و نظریه پرداز که به حزب دموکراتها در آمریکا نزدیک است در مورد نتایج انتخاباتهای آزاد در خاورمیانه میگوید: «هرگاه در خاورمیانه انتخابات آزاد برگزار شود، تندروها به سر کار میآیند.» این نظر زکریا اما در مورد ایران صادق نیست. در ایران هرگاه مردم در انتخاباتها شرکت نکردهاند، تندروها به قدرت رسیدهاند.
هفتم اسفند، روزی خاطره ساز در تاریخ ایران است. روزی که مردم تصمیم گرفتند در برابر خشونت و داعشیسم، بایستند و به با رای آینده خود را شکل دهند.
رییس جمهوریخواه پیشین مجلس نمایندگان آمریکا: اگر شهروند ایران بودم در این انتخابات رای نمی دادم
چگونه موشکهای پوتین جهان را تغییر خواهند داد؟
به گزارش گروه بینالملل خبرگزاری تسنیم و به نقل از «اشترن»، روسیه پس از کشمکشی طولانی، اولین موشکهای اس-300 را به ایران تحویل میدهد. این موشکها سال 2007 سفارش شده، اما به خاطر تحریمهای سازمان ملل، به ایران تحویل داده نشده بودند. پس از لغو تحریمها علیه ایران در ماه ژانویه، ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه صدور آنها را مجاز اعلام کرد. منتها هنوز برسر چگونگی پرداخت پول آنها مذاکره ادامه دارد. غرب به خاطر تحویل این موشکها به تهران، شوکه شده است. اما براستی چرا؟
اس-300 یک سپر محکم است
ادعا می شود بحث موشکهای میانبردی است که قادرند در صورت پرتاب از سوی ایران به جایی بین تلآویو و رم اصابت کنند، البته این موضوع در میان نیست. اس-300 موشکهای دفاع هوایی هستند که با بردی تا 200 کیلومتر باید بتوانند، هواپیماها، موشکها، هواپیماهای بدون سرنشین و بالگردها را هدف قرار دهند. این موشک ها از نظر فنی، سلاحهای دفاعی به شمار میآیند. ایران با یک موشک دفاع هوایی نمیتواند همسایگان خود را مورد حمله قرار دهد.
اما کار به این راحتی هم نیست. ساده بگوییم: وقتی کسی نتواند وارد حریم هوایی ایران شود، هیچکس نیز نمیتواند، جلوی این کشور را در استقرار موشکهای میانبرد و تسلیحات تخریبی بگیرد. و بحث اصلی بر سر همین موضوع است. با این موشکها ایران به کشوری تبدیل میشود که امکان حمله به آن وجود ندارد. اس-300 علیالاصول یک چتر دفاعی شکستناپذیر نیست، اما یک تا دو سامانه، حمله به تأسیسات ایرانی را غیر ممکن میسازد. آن چه سفارش داده شده بود، سیستم مدرنیزهشدة اس-300 پیامیو- 2 بود اما هماکنون سیستم اس-300 ویام تحویل داده میشود. این سیستم میتواند، اهدافی را که در فاصلة زیادی از زمین پرواز میکنند، تا فاصلة 200 کیلومتری هدف قرار دهد. این سیستم حتی موشکهای میانبرد را نیز هدف قرار میدهد. حدس زده میشود که ضریب اصابت به اهداف مورد نظر در مقایسه با جتهای جنگنده، 80 تا 93 درصد باشد. تنها جتهای بسیار مدرن استیلت ایالات متحدة آمریکا از این قاعده مستثنی هستند. اس-300 قادر به هدف قرار دادن این جتها نیست اما با سایر جتها مشکلی ندارد. بنابراین، کسی که در آینده بخواهد به تأسیسات غنیسازی یا کارخانة تولید موشک در ایران حمله کند، ابتدا باید تلاش کند، قبل از این که به هدف واقعی خود برسد سامانههای اس-300 را از کار بیندازد. به جای یک حمله، یک درگیری بزرگتر در پیش رو خواهد بود.
اس-300 فقط شروع کار است
چنین اقدامی در آینده برای یک ارتش مجهز هم غیر قابل محاسبه خواهد بود. علاوه بر اس-300، سلاحهای دیگری نیز در لیست سلاحهای مورد علاقة ایران قرار دارند، از جمله سیستمهای بسیار مدرن پانتسیر اس-1 به منظور دفاع هوایی در فاصلة کم، جتهایی مانند اس30اسام و سیستمهای فرماندهی به منظور ایجاد یک ساختار دفاع هوایی متصل. بر اساس گزارشهای روسیه، ایران به دریافت سیستمهایی با برد 600 کیلومتر برای هدف قراردادن کشتیها نیز علاقه دارد. روسیه گزینههای قدیمیتر اس-300 را به کشورهای زیادی تحویل داده است، نمونههای کنونی و امکانات متصل کردن آنها با سایر سیستمها به صدور این سیستم کیفیت کاملاً متفاوتی میدهند.
اگر این قطعات در یک جا گرد هم آیند، احتمالاً برای ایالات متحدة آمریکا به عنوان یک قدرت نظامی نیز غلبه بر چنین دفاعی، دیگر آسان نخواهد بود. هیچکس به طور قطعی نمیتواند بگوید که آیا سیستمهای دفاعی روسیه براستی به آن اندازه که ادعا میشود، مؤثر هستند یا خیر. همانند آن چه که در مورد سایر سلاحها نیز صدق میکند، چنین چیزی تازه در صورت جدی شدن اوضاع مشخص خواهد شد. اما کلیة کارشناسان امنیتی غربی از این سیستمها نگرانند.
ورود ممنوع
وجود چنین سیستمهای دفاعی پیچیده در ایران تنها باعث نگرانی طراحان نظامی غرب نمیشوند. آنها «مناطق غیر قابل ورود» بزرگی را روی نقشة جهان به وجود میآورند - که دستگاه نظامی غرب مدتها به آن عادت نداشت. الکساندر ورشبف، معاون دبیر کل ناتو، در حاشیة کنفرانس امنیتی مونیخ از این مناطق به عنوان بزرگترین نگرانی ناتو در حال حاضر نام برد.
روسیه با سامانههای مدرنتر اس-400 مناطق استحفاظی خود را تحت مراقبت قرار میدهد، پایگاههای کالینینگراد و کریمه بخش بزرگی از دریای بالتیک و دریای سیاه را پوشش میدهند. پوتین میتواند در سوریه، پس از استقرار اس-400 و پانستیر اس-1 در خشکی و رزمناوهایی با دفاع هوایی در دریا، از نظر فنی، هر زمان که بخواهد یک منطقة پروازممنوع ایجاد کند. روسیه همچنین تلاش میکند، کشورهای مستقلی را که از اتحاد جماهیر شوروی به وجود آمدند، به استقرار چنین سپرهای حفاظتی متقاعد سازد.
اشتیاق به ارزهای خارجی و تهاجم صادراتی
روسیه بدین ترتیب تنها از خود و ماجراجویی هایش در سوریه حفاظت میکند. به خاطر سیاست تهاجمی فروش صنایع تسلیحاتی روسیه، سر و کلة سیستمهای مدرن دفاع هوایی در مکانهایی که ارتباط چندانی با منافع امنیتی روسیه ندارند نیز پیدا میشود. این امکان که روسیه در برابر فشار هند تسلیم شود و به این کشور سیستم دفاع هوایی اس-400 را بفروشد که در حال حاضر مدرنترین سیستم به شمار میآید، کاملاً وجود دارد. روسیه تاکنون از فروش چنین حربة گرانبهایی خودداری کرده است، اما هند احتمالاً موافقت با خرید اس-400 را با معاملات میلیاردی دیگری مرتبط میسازد. بنابراین، مشخص نیست که کرملین که ذخایر ارزیش کاهش یافته است، تا چه مدت ممکن است به مخالفت با این امر ادامه دهد. حداکثر وقتی که اواخر سال 2016، جانشین اس-400 یعنی اس-500 آماده شود، احتمالاً به این خویشتنداری پایان داده خواهد شد.