این در حالی است که لازمه به کاربری عنوان "دولت" ، مستلزم شناسایی بین المللی، مشروعیت و دارا بودن شرایط تشکیل یک دولت از نظر حقوقی است.
عصرایران ؛ دکتر علیرضا دلخوش - موضوع استفاده از عناوین خاص در نظام بین الملل، دارای ابعاد متعدد حقوقی، سیاسی، تاریخی و حتی امنیتی است.
اساسا به لحاظ مقررات حقوق بین الملل، نوع کاربرد یک عنوان یا نام، در بردارنده برداشت حقوقی و با سیاسی استفاده کنندگان از این واژه یا واژگان می باشد. علاوه بر جنبه های حقوقی - سیاسی واژه سازی های هدفمند، نگاه تبلیغی - رسانه ای متوسلین به این شیوه ها را نیز نباید از نظر دور داشت.
نمونه بارز این گونه اقدامات را می توان در تلاشهای مستمر برخی کشورها در جعل نام تاریخی "خلیج فارس" و استفاده از اسامی مجعول یافت. بدون تردید، عواملی که گاه با هزینه های نجومی اقدام به این گونه جعل عنوان ها می نمایند، به دنبال ایجاد یک موج رسانه ای و تبلیغی جهت دستیابی به اهداف خاص هستند.
به عبارت دیگر، نام گذاری ها در روابط بین الملل، به هیچ وجه، بی دلیل نیست. اگر کشورهای غربی، مناطق آسیایی را با عناوینی نظیر منطقه خاورمیانه (شرق میانی) و خاور دور، نامیده اند، بدین دلیل بود که از نظر آنها، جغرافیای سیاسی تنها با معیار نزدیکی و دوری به غرب، قابل شناسایی است! به همین دلیل نیز کشورها را به لحاظ میزان توسعه یافتگی، در سه گروه " جهان اولی ها"، " جهان دومی ها" و " جهان سومی ها" تقسیم بندی نموده اند.
فارغ از اینکه چرا کشورهای این مناطق نیز با کمال میل از همین عنوان بندی هایی که دیگران برایشان تعیین نموده اند، استفاده می کنند، باید این مساله را متذکر شد که پروژه جعل عنوان، با اهداف سیاسی و امنیتی، نه تنها متوقف نشده بلکه به شدت در حال پی گیری است.
پس از حادثه یازده سپتامبر، دولت آمریکا به منظور مشروعیت بخشی به حملات خود به افغانستان، ترجیح داد که بجای استفاده از عنوان "حمله به افغانستان" از اصطلاح " جنگ با تروریسم" استفاده نماید.
جدید ترین واژه سازی هدفمند غرب ، استفاده از عنوان عجیب " دولت اسلامی" در معرفی گروه تروریستی داعش است.
این گروه تروریستی ابتدا نام "دولت اسلامی عراق و شام"را بر خود گذارد و رفته رفته ترجیح داد خود را محصور در دو کشور ندانسته و با اعلام خلافت (!) به خود لقب "دولت اسلامی" داد.
بر اساس اخبار موجود، در مناطق تحت اشغال این گروه، هر کسی از نام "داعش" در اشاره به این گروه استفاده نماید، به تحمل هشتاد ضربه تازیانه ، محکوم می شود.
این در حالی است که لازمه به کاربری عنوان "دولت" ، مستلزم شناسایی بین المللی، مشروعیت و دارا بودن شرایط تشکیل یک دولت از نظر حقوقی است.
برغم همه این ها، اخیراً دولتمردان آمریکایی، به هنگام صحبت از گروه داعش، از عبارت "دولت اسلامی" استفاده می کنند.
آنچه مسلم است اینکه نمی توان این اقدام مقامات غرب از جمله شخص رییس جمهور آمریکا را اقدامی غیر حساب شده دانسته و از روی این مساله گذشت.
بدین ترتیب، باید به دنبال این پاسخ گشت که ملاک نام گذاری این گروه تروریستی به عنوان " دولت " چیست؟
به عبارت دیگر از مجموع عوامل سه گانه تشکیل دهنده دولت (سرزمین مشخص، جمعیت ثابت، حاکمیت مشروع)، گروه داعش واجد کدام می باشد؟
گروهی که به راحتی، در برابر دوربین ها، سر انسانها را جدا کرده و با افتخار از نسل کشی های خود خبر می دهد، واجد کدام مشروعیت آست که مقامات عالی رتبه آمریکا به خود اجازه داده و آن را دولت می نامند؟
ظریفی می گفت، دلیل احتمالی "دولت" نامیدن "داعش" شاید، ترس آنها از هشتاد ضربه شلاق داعش باشد!
یعالون گفت: "شاید تهدید ناشی از داعش باعث شود جهان آزاد از خواب بیدار شود و در مبارزه با تروریسم جدی تر عمل کند. نظام بین المللی اثبات کرده قابلیت مبارزه با تروریسم را ندارد. جهان آزاد مبارزه با تروریسم و کشورهای حامی آن را فراموش کرده است."
موشه یعالون وزیر دفاع اسراییل روز گذشته اعلام کرد که ایران و ترکیه و قطر از گروه فلسطینی حماس حمایت می کنند.

به گزارش
عصر ایران به نقل از روزنامه اسراییلی " جروزالم پست" یعالون که در جریان یک کنفرانس سالانه مبارزه با تروریسم سخن می گفت مدعی شد: ایران تسلیح دوباره گروه حماس را پس از جنگ غزه از سر گرفته است.
یعالون با حمله شدید به موضع دولت ترکیه در حمایت از حماس گفت؛ ترکیه عضوی از ناتو است اما به طور آشکاری از تروریسم حمایت می کند.
او گفت: "حماس از نظر ایران در برابر دشمن صهیونیستی ایستاده است و البته قطر و ترکیه هم از این گروه حمایت می کنند.
یعالون افزود:" صلاح آروری مسئول عملیات برون مرزی حماس در استانبول ترکیه اقامت دارد. چرا جهان به این مساله واکنش نشان نمی دهد. چطور می شود چنین چیزی را پذیرفت و همزمان از مبارزه با تروریسم دم زد."
وزیر دفاع رژیم صهیونیستی بدون اشاره به کشتار بیش از 2 هزار فلسطینی در جریان حملات 51 روزه اخیر این رژیم به نوار غزه، حماس را متهم کرد که از سپر انسانی برای دفاع از خود در باریکه غزه استفاده می کند.
یعالون گفت: "شاید تهدید ناشی از داعش باعث شود جهان آزاد از خواب بیدار شود و در مبارزه با تروریسم جدی تر عمل کند. نظام بین المللی اثبات کرده قابلیت مبارزه با تروریسم در هر کجای جهان را ندارد. جهان آزاد مبارزه با تروریسم و کشورهای حامی آن را فراموش کرده است."
وزیر دفاع اسراییل سازمان ملل و شورای امنیت را نیز متهم کرد که به جای مبارزه واقعی با تروریسم به دنبال ایجاد فشار بر اسراییل به اتهام ارتکاب جنایت جنگی در جنگ اخیر غزه است.
همچنین در پایان این نامه ضمن تاکید بر اینکه جمهوری اسلامی ایران حق خود را برای اتخاذ کلیه اقدامات مشروع و لازم در دفاع از تمامیت خود محفوظ می داند، نسبت به چنین اقدامات تحریک آمیزی که پیامدهای جدی برای متجاوز دربرخواهد داشت، هشدار داده شده و از آژانس بین المللی انرژی اتمی خواسته شده است تا این اقدام تجاوزکارانه که نقض اساسنامه آژانس و قطعنامه های آن بشمار می رود را محکوم کند.
در آستانه اجلاس شورای حکام و کنفرانس عمومی نامه اعتراضآمیز ایران علیه تجاوز پهپاد جاسوسی رژیم صهیونیستی به آژانس بینالمللی انرژی اتمی ارسال شد.
به گزارش ایسنا، رضا نجفی، سفیر و نماینده دائم جمهوری اسلامی ایران نزد آژانس بین المللی انرژی اتمی در وین با ارسال نامهای به یوکیا آمانو، مدیرکل آژانس بینالمللی انرژی اتمی ضمن اشاره به تجاوز اخیر پهباد جاسوسی رژیم صهیونیستی علیه تاسیسات هستهای صلح آمیز کشورمان در نطنز، این اقدام تجاوزکارانه را قویا" محکوم نموده و ضمن اشاره به غیرقابل نقض بودن حریم تاسیسات صلح آمیز هسته ای خواستار محکومیت آن از سوی جامعه بین المللی گردید.
در بخشی از این نامه آمده است: " این اقدام که بدنبال یاوه سرائی های مکرر مقامات این رژیم در تهدید علیه جمهوری اسلامی ایران صورت گرفته، نقض فاحش تمامیت ارضی و حاکمیت ملی جمهوری اسلامی ایران بهشمار رفته و برخلاف اصول حقوق بین الملل و مفاد منشور ملل متحد میباشد" .
در بخش دیگری از این نامه ضمن اشاره به قطعنامههای آژانس در همین زمینه آمده است: "این اقدام تجاوزکارانه که ماهیت واقعی رژیم اسرائیل را بار دیگر آشکار میسازد، بر خلاف قطعنامههای کنفرانس عمومی آژانس بینالمللی انرژی اتمی مبنی بر غیرقابل نقض بودن حریم فعالیتها و تاسیسات هستهای صلحآمیز و از جمله قطعنامه های شماره 533 و 444 کنفرانس عمومی می باشد، که طی آنها تصریح شده است که "هرگونه حمله نظامی و یا تهدید علیه تاسیسات هسته ای مربوط به اهداف صلح آمیز نقض اصول منشور ملل متحد، حقوق بینالمللی و اساسنامه آژانس بشمار می رود ".
همچنین در پایان این نامه ضمن تاکید بر اینکه جمهوری اسلامی ایران حق خود را برای اتخاذ کلیه اقدامات مشروع و لازم در دفاع از تمامیت خود محفوظ می داند، نسبت به چنین اقدامات تحریک آمیزی که پیامدهای جدی برای متجاوز دربرخواهد داشت، هشدار داده شده و از آژانس بین المللی انرژی اتمی خواسته شده است تا این اقدام تجاوزکارانه که نقض اساسنامه آژانس و قطعنامه های آن بشمار می رود را محکوم کند.همچنین درخواست شده است تا این نامه به عنوان سند رسمی آژانس منتشر گردد.
سقوط 23 بهمن سال1380 و کشته شدن بیش از 110 نفر، سقوط 10 شهریور 1385 و کشته شدن بیش از 25 نفر و آخرین و دردناکترین حادثه سقوط 24 تیرماه سال1388 و کشته شدن 169 مسافر شرکت کاسپین در حوالی قزوین تنها بخشی از حوادثی است که این پرنده غول پیکر روس برای ایرانیها به بار آورده است.
"در صورتی که ایران بخواهد روسیه علاقه مند است هواپیماهای TU-204 را به ایران وارد کند". این جمله نماینده روسیه در یازدهمین اجلاس کمیسیون همکاریهای مشترک اقتصادی و تجاری ایران و روسیه نشان میدهد آنها هنوز روی ایران به عنوان بازاری مناسب برای توپولوفهایشان حساب میکنند؛ پرندههایی که در ایران تنها یادآور مرگند.
به گزارش ایسنا، شب گذشته و در جریان اختتامیه یازدهمین اجلاس کمیسیون مشترک اقتصادی و تجاری ایران و روسیه، چند تفاهم نامه جدید اقتصادی نیز امضا شد. قراردادهایی که بناست سطح همکاریهای اقتصادی دو کشور را به شکل قابل توجهی افزایش دهد.
هرچند هنوز جزییات این قراردادها در حوزه حمل و نقل منتشر نشده، اما به نظر میرسد روسها برای صنعت هوایی ایران برنامههای ویژهای دارند. برنامهای که بازگشت توپولوف نیز در آن جای دارد، هرچند فعلا اظهار نظرهایشان در این باره بیشتر تبلیغاتی است.
الکساندر نواک وزیر انرژی روسیه با تمجید و تایید هواپیماهای توپولوف، این پرندهها را جزو ایمنترین هواپیماها دانسته است.
به گفته وی توپولوفها 30 سال است در آسمان روسیه پرواز میکنند و "جزو مطمئنترین مدلهای مسافربری طبقهبندی میشوند" و از این رو روسها از ارائه مدلهای جدید این هواپیما به ایران خرسند خواهند شد.
نواک اما نکتهای را فراموش کرده و آن خاطره تلخ ایرانیها از توپولوف و براداران روساش است. آقای وزیر در پاسخ به ایسنا گفته آمار دقیقی از سقوط این هواپیما در ایران ندارد. موضوعی که به شدت غیر قابل باور است، زیرا با سر زدن به چند آمار تاریخی میتوان کارنامه توپولوفها را بیرون کشید.
سقوط 23 بهمن سال1380 و کشته شدن بیش از 110 نفر، سقوط 10 شهریور 1385 و کشته شدن بیش از 25 نفر و آخرین و دردناکترین حادثه سقوط 24 تیرماه سال1388 و کشته شدن 169 مسافر شرکت کاسپین در حوالی قزوین تنها بخشی از حوادثی است که این پرنده غول پیکر روس برای ایرانیها به بار آورده است.
در کنار حوادث مختلف دیگر نیز بودهاند که مصدومان و خسارات فراوانی ایجاد کردهاند و این آمار آنقدر غیر قابل دفاع بوده که به بسته شدن پرونده پرواز توپولوف در ایران منجر شده است. در طول این سالها اما مدلهای دیگر هواپیماهای روس نیز بحرانهای خاص خود را به وجود آوردهاند و در آخرین مورد هواپیمای ایران140 شرکت هسا که مدل کپی شده آنتونوف 140 بود، 40 ایرانی را به کام مرگ کشاند.
تمام این حوادث باعث شده ذهن ایرانیها نسبت به پرندههای روس کاملا منفی باشد، بسیاری از پروازهای روسی یا خالی از مسافرند و یا به طور کلی تعطیل شدهاند. شرکتها مجبور به کنار گذاشتن هواپیماهای روس خود هستند و حتی تحریمهای سنگین صنایع هواپیمایی ایران نیز باعث نشده بار دیگر بازار ایران به پرندههای مرگ فرصت بازگشت بدهد.
هرچند هنوز باقی بودن تحریمها و زمین گیر شدن تعداد زیادی از هواپیماهای ایران همچنان دریچههای امید را به روی روسها باز گذاشته است اما به نظر میرسد مسولان ایرانی دوباره زیر بار چنین پیشنهادهای سخاوتمندانهای نخواهند رفت. توپولوف در ذهن ایرانیها خاطرات مشترک بسیاری آفریده و شاید تبلیغات آقای وزیر نیز در این زمینه کارساز نباشد.